Homo's en relaties

Strikt genomen kan ik daar niet veel over zeggen, aangezien ik dan 'homo's' herleid tot een 'klasse' van mensen die allemaal hun relaties op gelijkaardige manier beleven. Er is geen reden om aan te nemen dat de diversiteit en rijkdom aan relatievormen bij homo's kleiner zou zijn dan bij hetero's.

Maar er zijn wel een aantal misvattingen en vooroordelen die ik hieronder even wil nuanceren of weerleggen. Onlangs stelde een kennis me, uit interesse, enkele vragen over homo's en relaties en daaruit kon ik opmaken dat er zeker nog nood is aan informatie hierover. Dat gesprek is trouwens de onmiddellijke aanleiding tot het maken van deze pagina.

Hier gaan we:

'Al die homo's hebben keiveel relaties!'

Je ziet al van ver dat ik het zal hebben over die 'Al'. Over die 'keiveel' kan men kort zijn: dat is een nogal relatief begrip.

Maar die 'Al' is zeker onjuist. Er zijn er die op hun 25ste nog maar 1 relatie hebben gehad, terwijl anderen er 250 door hebben gedraaid. Maar, laten we eerlijk zijn, er zijn ook hetero's die een flink palmares kunnen voorleggen! 'Jamaar', zal je zeggen, 'ik heb de indruk dat dat bij homo's toch wel vaker voorkomt.'

'Awel, ik ook!'
Het lijkt me aannemelijk dat 100 homo's van pakweg 30 meer seksuele contacten hebben gehad dan 100 hetero's van dezelfde leeftijd. Maar hoe groot de verschillen zijn, daar kan ik echt niks met zekerheid over zeggen. Het zou trouwens ook kunnen dat er niet zo'n groot verschil is tussen beide gemiddelden, maar een zeer groot verschil in de spreiding van het aantal contacten per persoon (tja, beroepsmisvorming...).

Een interessante vraag is dan natuurlijk waarom homo's zich op dat vlak anders gedragen.

HET hormoon!Een eerste mogelijkheid is Moeder Natuur, die de hormonale huishouding bij een man iets anders heeft gemaakt dan bij de vrouw. Ik heb de indruk dat, in onze cultuur althans, wordt aangenomen dat de man sterker seksueel gedreven is dan een vrouw (gemiddeld gesproken natuurlijk, er zijn veel uitzonderingen). De combinatie man-vrouw maakt dan dat beide met elkaar rekening moeten houden, waardoor een soort gemiddelde ontstaat dat tussen het eerder-lichamelijke van de man en het eerder-persoonlijke van de vrouw staat.
Plaats je, binnen dat beeld, twee mannen samen, dan krijg je natuurlijk pure, onversneden seksuele driften! In lesbo-land zou het er dan rustiger aan toe moeten gaan. En indien mijn geheugen juist is, is deze hypothese ook cijfermatig bevestigd: homo's hebben meer en kortere relaties terwijl lesbiennes er minder maar langere hebben. Gemiddeld genomen, zoals altijd.

Ik kreeg op bovenstaande alinea volgende, interessante reactie vanwege iemand die professioneel met biologie bezig is.  Van zodra ik meer info heb, plaats ik die hierbij:
"Over promuscuiteit bij mannen en vrouwen ben ik niet helemaal akkoord dat alleen hormonen daar een rol spelen. Het zit iets dieper [...]. Trouwens: vrouwen gaan meer vreemd dan mannen! Dat "meer" moet je wel interpreteren als "aantal" vrouwen - of ze "vaker" vreemd gaan is niet zo duidelijk. Iets meer dan 50% van de getrouwde mannen gaan wel eens vreemd... 70% van de vrouwen gaan wel eens vreemd. Interessant verschijnsel, biologisch te verklaren! Zal dus bij de "vaste" homokoppels ook wel ergens tussen de 50 en 70 liggen."

Ik heb ook nog een tweede mogelijkheid, maar die heb ik nergens gelezen, dus kan ze totaal fout zijn. Ik denk dat een relatie, om te kunnen blijven bestaan, uitgedragen moet kunnen worden. Men moet met zijn partner, als partner, buiten kunnen komen, bij vrienden, familie, op straat. Waar een verschroeiende passie iets is tussen twee mensen, los van de wereld, denk ik dat een vaste relatie tussen twee personen niet kan, indien daar niet de anderen zijn, die deze relatie bezegelen, erkennen. En daarmee bedoel ik niks katholieks of religieus, maar een relatie kan volgens mij niet tussen vier muren, achter gordijnen en zorgvuldig gesloten deuren, bestaan.
Nu is het zo dat veel homo's niet voor hun geaardheid durven uitkomen; voor hen lijkt een vaste relatie me dan ook onmogelijk, want voortdurend is er dan die angst voor de anderen : zullen de buren niet raar kijken, zal er geen onverwacht bezoek zijn, wie neemt de telefoon op, enz. enz....
Het zou interessant zijn om te onderzoeken of er inderdaad een correlatie is tussen de kwaliteit/duur van een relatie en het al dan niet 'out', 'uit de kast' zijn als homo.

Een derde opmerking die ik al hoorde had te maken met een soort fatalisme i.v.m. relaties: je kan niet (masturberend) blijven wachten op De Ware Jacob; na een tijdje zoek je gewoon seks voor de seks, da's dan toch al dat.  En die relatie, die komt toch onverwacht.  Of misschien helemaal niet.
Waar hetero's dan de prostitués bezoeken, is dat in homoland helemaal niet nodig (het kan, natuurlijk), aangezien er voldoende seks-ontmoetingsplaatsen zijn: sauna's, parken, parkings langs autowegen, discotheken, ...  Alles gratis!  (Zou het daarom zijn dat homo's gemiddeld welstellender zijn dan hetero's? ;-) )

'Is er dan altijd iemand het 'meisje' en de andere de 'jongen'?'

Nee, helemaal niet. Het kán natuurlijk, net zoals bij hetero's, trouwens. Ook daar zie je toch koppels waar niet echt sprake is van een klassieke man-vrouw rolverdeling, terwijl je in andere gezinnen een echte stoere, sterke en kwaje man hebt met een truttige, hulpeloosheid-spelende vrouw?

In homoland vind je wellicht hetzelfde. Een echt verwijfde 'janet' met een zelfverzekerde vent, of zoiets.

Maar het zeker niet de standaard, integendeel. Van alle jongen-jongen-koppels die ik ken, is er geen één met een uitgesproken m/v-rolverdeling.  Al ken ik wel een aantal serieus verwijfde homo's...

Samengaand met die man-vrouw-rolverdeling, denkt men dan natuurlijk aan het seksuele gevolg: het 'meisje' wordt geneukt en de 'jongen' neukt. Da's wellicht een van de sterkste misvattingen over homo's en seks (zie verder).

'Zijn homo's niet promiscuer?'

Bijzonder boeiende vraag! Er wordt in homoland inderdaad nogal 'los' gepraat (en gehandeld ook) over vreemd gaan, over vrijheid binnen een relatie, over seks met meerderen, enz.

Nu wil ik toch wel beklemtonen dat het hier opnieuw, net zoals bij het aantal relaties die homo's zouden hebben, over gemiddeldes gaat. Ik ken mensen die van hun leven niet vreemd zouden willen gaan en het ook niet zouden accepteren van hun partner, ik ken er die al jaren samen zijn, zonder dat iemand ontrouw is geweest aan de andere.

Maar bon, gemiddeld gesproken is de houding van homo's ten aanzien van 'trouw' anders dan bij hetero's.  Ik ken een koppel waarvan één partner, met medeweten en goedkeuren van zijn levensgezel, al geruime tijd een 'tweede' relatie heeft...

Eén aspect bevalt me in alle geval bijzonder: er is op dat gebied heel weinig hypocrisie te bespeuren bij homo's, en dat vind ik positief. Het romantische ideaal uit de 19de eeuw wordt niet, tegen beter weten in en ondanks alle bewijzen van de onhaalbaarheid ervan voor velen, verkondigd als het ideaal, maar velen gaan gewoon voor zichzelf na hoe zij hun leven zouden willen inrichten, zonder zich te laten leiden door bepaalde normen.

Ik hoorde ooit een leerling van me zeggen : 'Maar meneer, ge moet nu eens eerlijk zijn, trouw zijn dat kan toch niet. Een man is toch altijd een beetje een jager, die zal dat nooit kunnen opgeven, getrouwd of niet.' Hij heeft ongelijk.
Niet elke man is een jager. Maar wel is het zo dat zowel mannen als vrouwen na hun huwelijk soms nog andere relaties hebben, maar daar niet over durven praten omdat 'het niet hoort'. Nee, de norm zegt dat het niet kan, dus naar buiten toe doen we alsof het niet gebeurt. Die typische vlaamse of katholieke houding. Boer Bavo leeft nog!

Ook bij homo's zijn er natuurlijk die zich volledig laten leiden door normen van anderen. Zowel promiscuen als trouwen kunnen dat zijn bij gebrek aan een voldoend ontwikkelde eigen wil. Maar voor de meerderheid zorgt eerlijkheid en keuzevrijheid ervoor dat men een groter gevoel van controle over zijn leven heeft en dat zorgt dan weer voor een groter gevoel van welzijn. En zolang men dat kan bereiken zonder anderen te benadelen, kan niemand daar tegen zijn. Of toch?

Dat ze altijd in mekaars kont zitten...

Misvatting nummer 1 over homo's!  En wellicht eentje dat moeilijk uit te roeien zal zijn.

Kijk, de menselijke soort (en misschien ook wel dieren, I don't know...) blijkt zoiets te hebben als erogene zones: sommigen raken extra opgewonden door aanraking van de tepels, de liesstreek, de schaamstreek, anus, knieën, tenen, oorlelletjes, noem maar op.  En typisch voor al deze erogene zones is dat ze voorkomen bij mannen en vrouwen, homo's en hetero's (en alle tussensoorten).  Let op de al...

M.a.w. ook de meneer die met zijn madam in bed ligt kan van 'anale stimulatie' houden.  Dus wie weet verhuist de vibrator van madam wel eens naar meneer (en aangezien zijn neusgaten daarvoor te klein zijn...).  Ook de madam kan anale seks leuk vinden.  Of niet zo heel erg.  Of helemaal niet. 

Idem voor homo's, wat iedereen ook moge beweren.  Er zijn er die helemaal niet van receptieve anale seks houden en het dus ook nooit of zelden hebben.  Je bent dus geen abnormale homo omdat je anale seks niet ziet zitten.

Cijfers?  Jawel!

In een studie door Pomroy, Rice, Noble, et. al. (sorry, geen jaartal gevonden) werd vastgesteld dat 67% van de Amerikaanse vrouwen en 47% van de mannen (dus ongeveer de helft!) ooit iets in hun anus hadden gestopt (gekregen) tijdens het seksen.

Daar sta je van te kijken hé?!  (Ik ook, eigenlijk! :-) )

Wat de homo's betreft, constateerden Saghir & Robbins in 1978 dat slechts 53% van de homomannen anale seks hadden gehad.

Zelfs al zijn die onderzoeksresultaten niet nauwkeurig, zelfs al kan je aannemen dat de situatie in Europa niet dezelfde is als in de V.S., dan nog zal de essentie overeind blijven: zowel bij homo's als hetero's zijn er die van anale seks houden en zijn er die er niet van moeten weten.  Op dat vlak blijken homo's dus niet zoveel te verschillen van hun hetero-collega's...

Weeral een argument minder om op homo's af te geven! ;-)

 

(laatste wijzigingen op 18/06/03 19:09)

 

 

 

 

 

Aangemaakt en gewijzigd door Pedro Tytgat